حرفهایی هست برای نگفتن

و ارزش عمیق هر کسی

به اندازه حرفهایی هست که برای نگفتن دارد

و کتابهایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بکنم و دفتر را پاره کنم

و جلدش را به صاحبش پس دهم

و خود به کلبه بی در و پنجره ای بخزم

و کتابی را آغاز کنم که نباید نبشت

                                           استاد شهید دکتر علی شریعتی

 

من خیلی به این جملات فکر کردم . هممون اگه یه کم به خودمون لطف کنیم و به جای گوش کردن به چیزهایی که تو مغزمون می کنند یه کم با خودمون خلوت کنیم از این حرفها زیاد داریم .

اینها حرفهایی هست که فقط خودمون می فهمیم . شاید اگر واسه بقیه بگی بهت بخندند. ولی قدر این حرفهای خودمونی رو بدونید . چون هیچ کس به آدم نزدیکتر از خودش نیست .

حتما نظرتون رو در مورد این شعر استاد و حرفام بنویسید . تا زمانی که نظرتون رو نبینم پست جدید نمی ذارم .