دنیای من

امروز فیلم عشق در سالهای وبا (love in the time of cholera)رو دیدم . رمانش رو که یکی از شاهکارهای مارکز هست قبلا خونده بودم . جریان عاشقی که بعد از ۵۶ سال و ۴ ماه و ۱۱ روز به معشوقش می رسه و بقول خودش بعد از ۵۶ سال و ۴ ماه و ۱۱ روز قلبش به کمال می رسه .آیا موضوعاتی مانند عشق محبت صداقت ایثار موضوعاتی حقیقی هستند . یا زاییده فکر ما انسانها که بتونن مرهمی باشند بر زخمهایی که موضوعات حقیقی جهان مانند جنگ - زیاده خواهی انسان - برتری جویی - اقتصاد - سرزمین - گلوله - مرگ - تانک تی ۷۲ - بمب اتم بر روح انسان ایجاد می کنند .

کم کم دارم به این نتیجه می رسم حقیقت این جهان واقعا بر خوبی و زیبایی نیست . جهانی داریم زشت که  گه گاهی با تریاک زیبایی های ظاهریش خودمون رو نشئه می کنیم .